- Маған ең уытты эликсиріңнен беріңіз, мастер! – деді жігіт.
- Неге ең уыттысын? – деді алхимик.
- Көздеп отырған қатыным – Кәсіпкер Әйелдер Ассоциациясының төрайымы еді – деді жігіт.
- Онда «Көк-ала» тұнбасын рекомендеймін – деді алхимик, – алайда абай бол: тек өздерің жеке қалғанда, иненің ұшындай ғана ауаға шашып жіберуің керек. Мына бес миллиграмм – сенің бүкіл өміріңе жетуі керек.
Солай деді де, алхимик жігітке ыңғайсыз смайылшымен жымиып, Ай сәулесінің жарығына еріп, ғайып болды.
Ынтық жігіт алабұртып, кездесуге асығып, бар пәрменімен жүгірді. Супермаркет жанынан кілт тоқтап, шарап пен гүл алып шықпақшы болды. Гүлді апыл-ғұпыл ала салып, төменгі сөредегі әдемі шараптардың біріне еңкейе бергені сол еді – эликсир құйылған сатқын шыны тас еденге сарт етіп, сынды да қалды!
Қызық сонда басталды! Алдымен кассирлер атып тұрып, күзетші жігіттерге жабысып, аймалауға көшті. Буш аяқтары ет павильонынан секіріп түсіп, пельменьелерді зорлай бастады. Самсалар чебурекилерді, учпочмактар мантыларды жығып жатты. Дүкенде азан-қазан тіршілік басталды. Кастрюльдер шелектерді, кілттер құлыптарды, Кэндер Барбилерді, онбестік трубалар отызекілік трубаларды, бухгалтерлер касса аппараттарын, менеджерлер алақандарын, барлығы – барлығын зорлауға көшті.
Жігіт далаға қашып шықты. Есі шыққан ол, о, Шива не жаздым деп, өкіріп жылады. Бірақ, дала да бір түрлі боп кетіпті! Әншейінде жайылып өсетін кәдімгі қарағаштар, қарағайларша қақшиып тұрып кетіпті! Бұтақтар әлденеге асыққандай, көкке ұмтылған. Жігіт қорқынышпен аспанға қарап еді… Жер – Айға жақындап келеді! Жақындасатын нүктесі – дәл жігіт тұрған тұсқа келіп тұрған Жер, Аймен ынтыға қауышып, жігітті қарағаштармен қоса сүңгітіп жіберді…

Әжесстер, Одноклассникиге тіркел деп коймады, ептібайымайттар. Сосын, бір жағынан -түрлерінің қандай боп кеткенін көріп, шамалы жылап алайын деп, тіркелдім. Сөйтіп, Дәруішөлген қазақ-дәруіш орталау-cәлтөмен мектебі түлектерінің хуйғамдастығының мүшесі болып алдым. Сонда мен не көрдім?
О, Шива! Сұлулығынан сиырлар бұрылып кететін Айсәуле Ресейге байға шығыпты! Баяғы сұлулықтан тек каммент ретіндегі естеліктер қалыпты: “Приветик, первая красавица нашего класса”. Кезінде сұлу болған қатынға қарап тұрып, ең көріксіз кім боғанын ұмытып қалдым, нақтың.
Тәслима да байға шығыпты. Байы – кедей болса керек: вагончиктің фонында суретке түсіпті.
Жазира Макнамара ханым қазіргім – үшінші байым дейд, нақтың, ал шешес!
Кәрбоз Линдон класты ұстап тұрған бірінші шеф еді. Құрылыс алаыңындағы тұрысына қарап, көтінші шефтікке түсіп қалғанын байқадым.
Элеонораның соңынан жүгірмеген жігіт болды ма кезінде? Қазіргі күйіне қарап, керісінше қашып бара жатқан бір топ жігітті елестеттім.
Ох, енесс, мынау – Рәзия ма? Енесстің қатынымен парталас болудың өзіне жылаушы едік ғой! Қанша кластас болса да, сабаққа кешігіп кіріп келгенде шошып кете беруші едік. Тіпті аңыз бар еді: Рәзия өтіп бара жатқан көшеден иттер қыңсылап қашатын көрінетін болыпты-мыс. Қазір қарасам: сұлу боп кетіпті нақ! Басы бос көрінеді! Сосын бір программа бар еді, сонымен суретті қарасам: “Using editor name: Photoshop v7.0” деп тұр. Бәсе, шешесс, нағып деп едім… Мені көт қарайтын жұмыста деп мазақ қылад өздерінше…

Хуйрермендеріміз балықтың басынан шіритіндігі туралы мәтелді тексеруді сұрады. Экспериментке үш килограммдық сазан сатып алдық та, күннің астына шыжытып қойдық. Балық шірігенше, СЭС қызметкері Бітуажа Маклахланнан балықтың шіру процессі туралы айтып беруін сұрадық.
Бітуажа Маклахлан:
- Балық – су жануары. Сәйкесінше мен – құрлық жануарымын. Бұл әрине, мені тіпті суға жолай алмайды деген сөз емес. Алайда менің суға түсе алатыным – балықтың жағаға шыға алатындығын білдірмейді. Ендеше, бұл жәйт – балықтың зорлықпен жағаға шыққанын айқындап тұрғандай. Көбіне адамдар балықтарды құрлыққа- жеу мақсатында шығарады. Алайда жеу алдында ішіп алғандықтан, кейбір балықтар ұмыт қалдырылады…
Бітуажа бұтағымды жеп болғанша, күн астына қойылған балықты қарап келейік. Фуу нақ: басы да, көті де шіріп кетіпті!  Миф қиратылды: балықтың барлық тесігі сасып тұр. Бітуажа-жоғалнақ!