Омар быратқа арнау

“Омар бырат сөз жоқ – бір жарты қоюға тұратын адам.” Мастұр батыр.

Айко, мені “бейпілауыз!” деп сөкпең:
Балалар Үйін жегенді де көргем.
“Жақсы сөз шықпайды екен!” демеш Зере:
Әділетке деген сенімім – қор боп өлген.
-
Тергеуші мырза, арызымды қабыл ал!
Әділет бауырым кеше түнде құшты ажал!

Қалай болды дейсің бе? Қазір айтам:
Деді де ол маған “Үйге қайтам!”,
Есіктің алдына шығып еді:
Жабылып сала берді бес антұрған.

Арамза кеп салды пышақ нақ жүректен,
Ұстап тұрды Аярлық сол білектен.
Оң білегін Сатқындық ұстап тұрып,
Бастан перді Озбырлық дәу күрекпен.

Балтаменен шапқылап аяқтарын:
Байқаймын, ләззат алды жаудың бәрі.
Арматура тығып тұрып тізесіне,
Жын қаққандай таң атқанша қарқылдады.

Тергеуші, алсаңшы арызымды.
Өтеші алдымдағы парызыңды.
Өй, тоқтай тұрш… мен сені қайдан көрдім?…
О, тоба! Сен де болдың -
Намыссыздық!!!

-
Байымайтын бұтақбас қайбір епті,
О дүниеге беделін ала кепті.
Ұрғаным бар беделіңді! – деді шайтан,
Қызған темір тығамын, әкел көтті!
-
Ертеректе әлдебір мақпал шекпен,
Тышқақ лаққа жаялық болғанын көргем.
Байлығыңды бұтыңа тық, сопақбас:
Көріңе ап кетпессің, мал енеңң!

-
Сайқал болдың саясатта, саудада:
Алданбаған қалмады саған кісі.
Көріңе ап кете алмай тапқаныңды,
Болып жүрсің шайтанның жезөкшесі.

Зорлайды кеп зорлайды, зорлап жатыр!
Бақырасың “Аллам-ай!” деп сен пақыр.
Алланың есігі жұмақ жақта:
Ал сен дайындал: тағы бір малғұн келе жатыр…
-
Башқұрттардан картоп алып бес тиынға,
Сұрайсың сен килосына – тоқсан теңге!
Мені қойшы, шал-кемпірге қиын да:
Ең болмаса бір тойса дейсің, түсерде көрге.
-
Надандығың – байлығың, білемін мен:
Сендейлерден “Қызық газет” пайда көрген.
Оқығаныңды келіншегіңе істеп көріп:
Қатыннан да айырылдың, мақау бәлем!
-
Сен массың байлығыңа, мен – араққа:
Кездесерміз бәлкім, ана жақта.
Сонда джиппен келмессің сен, әрине:
Екеуміз тең болармыз тозақта.
-
Тозақтың қазанында қайнап жатып:
“Болдым, қойдым, жаңылдым!” деп жылайсың сен.
“Тұзы көптеу екен”дейді шайтан дәмің көріп,
“Ал сен жылай бермеш, мал әкеңң!”.
-
Ұрлық жасап, арақ ішкен бір япты,
Бүгін аса иманды бола қапты!
Маған аят айтқысы кеп, бұтақты жейд!
Итеріп жібердім өңменінен, кәпір нақты!
-
Шығып едім темекіге кеше тысқа,
Жанұшыра қашып келед Муза қасқа.
Артынан мылтықпен қуған Гули,
Ермек таппаған ба бұдан басқа?
-
Ваще екен, қырқылып, джатып қалдым:
Кешегі зинақор, найсап шалың:
“Жаратқан!” деп сиынып қояд очм,
Міне – қызық! Келіңдер, жинал бәрің!
-
Иман мен қазақта – күнде егес,
Бітпейтін күрес болды бұл да, шешесс!
Бүгін тағы итжығыс – қызық емес,
Одан да – ішейікші, құй, мал әкесс!
-
Боқтап жүрме деп ескертті күзетші,
Өкіметтің зәулім сарайы алдында.
Сонда тура балағат сөздерімнен -
Тәтті жалған сөз артық болғаны ма?
-
“Арақты тауыспайсың!”- дейді емші,
- “Тастасаңшы одан да!” – дейді енесс.
Сендейлерді көрмес үшін ішіп жүрмін:
Ал тауысу шынымен міндет емес.
-
Бұл жалған – сынақ дейді муллакариим,
Сүрінбей өткендерге бар жұмағым.
Біреулерге байлық сынақ – керемет қой!
Ал менің рөлім туралы не айтпақсың???